FIL Spotlight #5

Her pazartesi, bir FIL Fellow’un perspektifi spotlight’ta. ✨

FIL Spotlight serimizde; inovasyon, liderlik, girişimcilik, teknoloji ve dönüşüm odağındaki gerçek deneyimleri, fikirleri ve bakış açılarını doğrudan Fellowlarımızdan dinleyeceğiz.

Spotligth'ın beşinci sayısında söz Kurucularımızdan Melike Oya Oral Msc MBA 'da .Keyifli okumalar!

İnovasyonun En Sessiz Hâli

Ben Melike Oya Oral Msc MBA . Uzun yıllardır inovasyon, Ar-Ge, sürdürülebilirlik ve kurumsal dönüşüm alanlarında çalışıyorum.

Kariyerimin büyük bir kısmında inovasyonu teknik bir problem gibi gördüm.

Daha iyi fikirler… Daha iyi sistemler… Daha iyi süreçler…

Uzun süre meseleye böyle baktım. Çünkü iş dünyası bize genellikle bunu öğretiyor. Eğer doğru stratejiyi kurarsanız, doğru insanları bir araya getirirseniz ve yeterince çalışırsanız dönüşümün gerçekleşeceğine inanıyoruz.

Ama yıllar içinde toplantı odalarında başka bir şey görmeye başladım. Mantıklı olduğu hâlde ilerlemeyen fikirler… Kimsenin açıkça karşı çıkmadığı ama bir türlü hayata geçmeyen projeler… “Biraz daha düşünelim.” denilerek sessizce ertelenen kararlar…

Özellikle ekonomik olarak zorlayıcı dönemlerde bu durum daha görünür hâle geliyor. Şirketler doğal olarak daha kontrollü, daha temkinli ve daha savunmacı davranmaya başlıyor. Çünkü belirsizlik arttığında insanlar önce kendilerini korumaya çalışıyor.

Ve bir noktada şunu fark ettim:

İnsanlar çoğu zaman inovasyona direnç göstermiyor. Kontrol kaybına direnç gösteriyor.

Bu farkındalık benim inovasyona bakışımı tamamen değiştirdi.

Çünkü iş dünyasında değişimi genellikle strateji, teknoloji ve performans üzerinden konuşuyoruz. Ama dönüşümün görünmeyen tarafı çoğu zaman insan psikolojisinde yaşanıyor.

Bir toplantıda söylenmeyen cümlelerde… Kimsenin açıkça “hayır” demediği sessizliklerde… İnsanların fikirlerini geri çektiği anlarda…

Özellikle inovasyon ve dönüşüm alanlarında çalışan insanların çok tanıdığı bir duygu var: Yalnızlık.

Çünkü bazen siz bir ihtiyacı, bir riski ya da bir fırsatı görüyorsunuz ama henüz diğer insanlar aynı yere bakmıyor. Sürekli anlatmanız, ikna etmeniz, beklemeniz gerekiyor. Bir süre sonra insan kendi sezgisinden bile şüphe etmeye başlıyor.

“Ben mi fazla düşünüyorum?” “Gerçekten burada bir sorun var mı?” “Yoksa sadece ben mi böyle hissediyorum?”

Sanırım son yıllarda en çok bunun üzerine düşündüm: İnovasyonun en zor tarafı fikir üretmek değil. İnsanlarla birlikte belirsizliğin içinde kalabilmek.

Ve belki de bu yüzden Future Innovation Leaders benim için çok değerli bir deneyim oldu.

Çünkü farklı disiplinlerden insanların bir araya gelip gerçekten düşünebildiği alanlar giderek azalıyor. Hepimiz daha hızlı olmaya, daha fazla üretmeye ve daha net görünmeye çalışıyoruz. Ama bazen insanların en çok ihtiyaç duyduğu şey, her şeyi hemen çözmek değil; yalnız olmadığını hissedebilmek.

Future Innovation Leaders 'da bunu hissettim.

Farklı sektörlerden, farklı geçmişlerden insanların aslında benzer sorularla mücadele ettiğini görmek çok kıymetliydi. Çünkü inovasyon yalnızca teknolojiyle ilgili değil. Birlikte düşünebilmekle, belirsizlik karşısında tamamen kapanmamayı başarabilmekle ve insanların kendilerini güvende hissedebildiği alanlar yaratabilmekle ilgili.

Bugün inovasyona artık biraz daha farklı bakıyorum.

Bence inovasyon yalnızca yeni ürünler, yeni teknolojiler ya da yeni iş modelleri üretmek değil. Aynı zamanda insan davranışını anlayabilmek.

Çünkü insanlar kendilerini tehdit altında hissettiklerinde yaratıcı değil, korumacı davranıyor. Ve bazen kurumların gerçekten ihtiyaç duyduğu şey daha fazla fikir değil; insanların korkmadan düşünebildiği alanlar.

Belki de dönüşüm tam olarak burada başlıyor.

İnsanları değiştirmeye çalıştığımız yerde değil; insanların değişebileceği alanlar tasarladığımız yerde.